Góry Złote

Góry Złote położone są w Sudetach Wschodnich i ciągną się na przestrzeni blisko 40 km, stanowią wschodnie obrzeże Ziemi Kłodzkiej. Góry te dzielą się na trzy nierówne części.

  • część zachodnią, najniższą, pomiędzy Przełęczą Kłodzką (483 m n.p.m.) na zachodzie i Przełęczą Różaniec (583 m n.p.m.) na wschodzie. Występują tu dwa masywy Ptasznika (719 m n.p.m.) i Jawornika Wielkiego (872 m n.p.m.).
  • część środkową, najmniejszą od Przełęczy Różaniec na północy po Przełęcz Lądecką (665 m n.p.m.), tworzącą graniczny masyw Borówkowej (900 m n.p.m.).
  • część południową, najdłuższą i najwyższą, która stanowi graniczny grzbiet między Przełęczą Lądecką i Przełęczą Trzech Granic (1111 m n.p.m.), ze szczytami Kobyla Kopa (851 m n.p.m.), Kowadło (989 m n.p.m.) i Smrek Trójkrajny (1109 mn.p.m.).

Od północnego zachodu Góry Złote ograniczone są Przełęczą Kłodzką, za którą ciągną się Góry Bardzkie. Od zachodu zbocza Gór Złotych zamykają Kotlinę Kłodzką, a na południowym zachodzie granicę z Masywem Śnieżnika, a dokładniej z należącymi doń malowniczymi Krowiarkami (pasmo wzgórz), ograniczonymi doliną Białej Lądeckiej. Pozostaje jeszcze granica z Górami Bialskimi – biegnie ona od Przełęczy Trzech Granic doliną Białej Lądeckiej do Stronia Śląskiego.

 

Grzbietem Gór Złotych przebiega granica państwowa. Po czeskiej stronie przyjmują one nazwę Gór Rychlebskich, zaczerpniętą od ruin zamku Rychleby, położonego ponad doliną Racego potoku, na południe od Javornika.

 

Omawiane góry zbudowane są z łupków łyszczykowych, kwarcytów, amfibolitów, bazaltu, gnejsów gierałtowskich i śnieżnickich. Surowce mineralne Gór Złotych to najcenniejsze rudy arsenu z domieszką złota koło Złotego Stoku, surowce skalne w postaci sjenitów kłodzkich, bazalty – złoża lądeckie i łupki koło Złotego Stoku, wody lecznicze i mineralne w Lądku Zdroju.

 

Źródło tekstu: www.gory-szlaki.pl